Αρρυθμίες: όταν ο καρδιακός ρυθμός χρειάζεται έλεγχο
Τι είναι οι αρρυθμίες;
Αρρυθμία σημαίνει ότι η καρδιά δεν χτυπά με φυσιολογικό ρυθμό. Μπορεί να χτυπά πολύ γρήγορα, πολύ αργά ή ακανόνιστα. Ορισμένες αρρυθμίες είναι καλοήθεις και δεν προκαλούν σοβαρό πρόβλημα, ενώ άλλες χρειάζονται προσεκτική διερεύνηση και θεραπεία.
Οι αρρυθμίες μπορεί να εμφανιστούν σε άτομα χωρίς γνωστή καρδιοπάθεια, αλλά και σε ασθενείς με υπέρταση, στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, βαλβιδοπάθειες, θυρεοειδοπάθεια ή διαταραχές ηλεκτρολυτών.
Ποια συμπτώματα προκαλούν;
Τα συχνότερα συμπτώματα είναι αίσθημα παλμών, «φτερουγίσματα» στο στήθος, ταχυκαρδία, ακανόνιστος σφυγμός, ζάλη, αδυναμία, δύσπνοια ή εύκολη κόπωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει λιποθυμικό επεισόδιο ή πόνος στο στήθος.
Δεν είναι όμως όλες οι αρρυθμίες αισθητές. Μερικές εντοπίζονται τυχαία σε ηλεκτροκαρδιογράφημα ή σε έλεγχο ρουτίνας.
Κολπική μαρμαρυγή: μια συχνή αρρυθμία
Η κολπική μαρμαρυγή είναι από τις πιο συχνές αρρυθμίες, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερες ηλικίες. Χαρακτηρίζεται από ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.
Η αντιμετώπισή της δεν αφορά μόνο τη ρύθμιση των παλμών. Χρειάζεται εκτίμηση του κινδύνου για θρόμβωση, απόφαση για αντιπηκτική αγωγή όταν ενδείκνυται, έλεγχος των συμπτωμάτων και αναζήτηση παραγόντων που την επιδεινώνουν, όπως υπέρταση, παχυσαρκία, άπνοια ύπνου, αλκοόλ ή θυρεοειδική δυσλειτουργία.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η βασική εξέταση είναι το ηλεκτροκαρδιογράφημα. Αν η αρρυθμία δεν εμφανίζεται τη στιγμή της εξέτασης, μπορεί να χρειαστεί Holter ρυθμού 24ώρου, 48ώρου ή μεγαλύτερης διάρκειας. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται πιο παρατεταμένες καταγραφές και έλεγχος HRV (μεταβλητότητα καρδιακής συχνότητας για τον έλεγχο της ισορροπίας του νευρικού συστήματος)
Το υπερηχογράφημα καρδιάς βοηθά να αξιολογηθεί η δομή και η λειτουργία της καρδιάς, ενώ οι αιματολογικές εξετάσεις μπορούν να εντοπίσουν πιθανούς εκλυτικούς παράγοντες.
Θεραπεία με εξατομίκευση
Η θεραπεία εξαρτάται από το είδος της αρρυθμίας, τη συχνότητα, τα συμπτώματα και το συνολικό καρδιολογικό προφίλ. Μπορεί να περιλαμβάνει παρακολούθηση, φαρμακευτική αγωγή, αντιπηκτική θεραπεία, καρδιοανάταξη, ablation ή τοποθέτηση βηματοδότη σε ειδικές περιπτώσεις.
Στόχος είναι η ασφάλεια, η πρόληψη επιπλοκών και η βελτίωση της ποιότητας ζωής.
